AŞK

Aşk 

Ne garip bir duygu değil mi?

İnsana ömrünce yapmadığı bir şeyi yaptırabilir.

Bir insan aşkı için neden ölümü göze alır?

Umarım sorularımla sizi boğmuyorumdur.

Aşk

Beni şair, yazar yapan.

Beni ben yapan şey.

Evet belki aşkımdan karşılık alamadım.

Belki beni de körü körüne seven olmadı.

Ama ben oldum.

Aşk

Tanrının bu dünyadaki cezası.

Evet cehennemin yanında hafif kalır.

Ama aşkı ancak yaşayan bilir.

Çok insan gördüm aşkından benliğini kaybeden.

Aşk.

Öyle herkes bilmez bu illeti.

Rast gelmeyen şükretsin.

Rastlayana ise, burda sessiz kalıyorum.

Çünkü bende ne diyeceğimi bilemiyorum.

Aşk

İnsanın hayatında deneyimleyebileceği en güzel şey.

Aynı zamanda en acı verici illet.

Peki ya bu aşk 

Aslında bizi biz yapan şey ise.

Hiç bu açıdan düşündünüz mü?

Bende düşünmedim çünkü hâla aşığım.

 

YARATIK

Benim deyiminle varlık, yaratık.

Sende farklı olan şey neydi?

Seni diğer varlıklardan farklı kılan.

Sana bu kadar bağlanma sebebim ne?

Sevgin diyeceğim, 

Ama beni sevdiğine inanmıyorum,

Beni bir araçmışım gibi.

Kullanacaksın bunu biliyorum.

Kaç kez sordum kendime.

"Neden o." Diye

Buna cevap bulmak oldukça zor.

Konuşman, samimiyetin ...

Bunu hiç istemedim.

Ama elimde olmayarak sana aşık oldum.

Bu aşk imkansızın da imkansızı.

Peki ya sen, buna cevap verebilir misin?

Varlık, yaratık.

Sana yaratık demek hoşuma gidiyor.

Bir nevi bana özel bir şey.

Sonuçta kimse imkansızına yaratık demez.

Peki ya seni diğer varlıklardan ayıran şey ne?

Buna cevap bulmak zor.

Bazen kızıyorum kendime,

Senin gibi birine aşık olmak bu  kadar imkansızken.

Ben kimim ki seni düşlüyorum.

Neyse diyorum, biryandan keşke.

Senden asla vazgeçmeyeceğim yaratık.

Bir yaratık olarak kalıcaksın aklımda.

Benim yaratığım.

TOPRAK BENİ ÇAĞIRIYOR

Kaç gün, ay, yıl oldu bilmiyorum. 

Saymayı unuttum. 

Neyi unutmadık ki bu zamanlarda.

Zihnim düşünmeyi bırakmıştı.

Kafam boş bir vazo gibi karanlık.

Vücudumda ağrılar hissediyorum,

Ama bu ağrılar beni uyandırmıyor,

Tıpkı bir bitki gibiyim,

Gövdesi sağlam ama zihni yok.

Toprak beni çağırıyor sanırım.

Anksiyete, depresyon, bunalım...

Birçok rahatsızlıkla karşılaştım. 

Ama bu başka birşey,

Tarif etmesi zor.

Toprak beni çağırıyor sanırım.

İnsanlara tahammül edemiyorum, 

Kendi yalnızlığımda boğulmak istiyorum,

Buraya ait değilim,

Vücudu sağ sağlim ama ruhu ölü bir adamım.

çok fazla ses var, zihnime dolan...

uzaklaşmak, boşlukta süzülmek, derinlerde boğulmak istiyorum.

Toprak beni çağırıyor sanırım.

İlk defa ölmeyi dilemiyorum.

Ne garipmiş yaşamayı dilemek.

Kendimi anlatmak zor.

Düsünemiyorum, 

Yavaştan beynim ve kalbim alınıyor benden,

Terkketmeyen bir iç sesim kaldı.

Merak etmeyin bu durum rahatsız etmiyor,

Bunlar son mısralarım olabilir.

Ama biliyor musunuz?

Sonunda huzura kavuşmuş gibiyim.

Tarif etmesi zor.

Toprak beni çağırıyor sanırım.

 

ÖZGÜRLÜK

Özgürlük

Özgürlük nedir sence?

Yalnız yaşamak mı,

Kendi kararlarını vermek mi,

Hayatı istediğin gibi yaşamak mı,

Herşeyin senin elinde olması mı ?

Olabilir...

Bana göre ise:

Ailemle birlikte olmak,

Dostlarımla vakit geçirmek,

Kankilerle delilik yapmak,

Çevre yapıp kavga etmek,

Dayak yiyip, azar işitmek,

Hayatı kendimle değil,

Başkalarıyla birlikte olmak....

           Demek özgürlük.

İMKANSIZIM

Sen bir kraliyet prensesi,

Ben ise yoksul bir çoban.

Sen diyar diyar gezerken,

Ben dağ dağ dolandım, yalnız,

Seni görmek bir mucizeydi,

Sana âşık olmaksa hatam belki.

Ama suç bende değildi,

Seni karşıma çıkaran kaderdeydi...

Sana "gel" diyemem,

"Git" de diyemem.

Ama bekle!

Çünkü seni istiyorum.

Çık aklımdan artık!

Seni düşünmek,

Hayalini kurmak istemiyorum.

Yine de çıkmıyorsun aklımdan...

Çünkü biliyorum;

Biz asla birlikte olamayız.

Uzak durmak en doğrusu.

Belki başka bir hayatta,

Başka bir zamanda...

Elveda. 

BİR ŞANS DAHA

Sana çok şey anlatmak istiyorum

Ama anlatamıyorum.

Seni bulmak, 

seninle konuşmak istiyorum.

Bu dünyada.

Mutluluğumu, hüznümü, 

Seninle yaşayıp,

Seninle ölmek istiyorum.

Bu isteğim ne nasip oldu.

Ne de kader izin verdi.

Sadece Bir şansım daha olsun,

Seninle yaşamak için...

ROBOT GİBİ

Öyle bir aşık etti ki beni kendine

Körü körüne ve sağır.

Böylesi bir acıyı hiç yaşamamıştım.

Aşkın cezasını çok ağır ödedim...

Beni kalbimden vurmuştu. 

Ama zihnim düşünmeyi bırakmıştı.

Tıpkı bir robot gibiyim,

Aklimi ve duygusal fonksiyonlarımı yitirmiştim.

Bir daha eskisi gibi olurmuyum bilmem,

Zannetmiyorum.

Ah! keşke yaşamasaydım.

Keşke görmeseydim o gün seni

Şuan hayattayım, yaşıyorum bir haber.

Kalbim atmıyor, nefes alamıyorum.

Ne yemek ne su...

Oysaki bir bitki bile susuz yaşayamaz.

Neden hâlâ hayattayım?

Daha fazla acı çekmek için mi?

Bana bunu neden yaptın diye sormayacağım.

Çünkü aşık olan, kör olan, sağır olanda

senin karşında dili tutulan da bendim.

Beni eğlence aracı olarak görmüş olabilirsin.

Beni kullanmış bir kahpe.

Olsun,

seninle böyle bir macera yaşadığıma da şükrediyorum.

Ya bu anları yaşamasaydım 

Ya senin gibi biriyle tanışma hatası yapmasaydım 

düz bir herif mi olucaktım,

tüm insanlar gibi.

Ama o soru aklımdan hiç çıkmayacak. 

           NEDEN?