Sen bir kraliyet prensesi,
Ben ise yoksul bir çoban.
Sen diyar diyar gezerken,
Ben dağ dağ dolandım, yalnız,
Seni görmek bir mucizeydi,
Sana âşık olmaksa hatam belki.
Ama suç bende değildi,
Seni karşıma çıkaran kaderdeydi...
Sana "gel" diyemem,
"Git" de diyemem.
Ama bekle!
Çünkü seni istiyorum.
Çık aklımdan artık!
Seni düşünmek,
Hayalini kurmak istemiyorum.
Yine de çıkmıyorsun aklımdan...
Çünkü biliyorum;
Biz asla birlikte olamayız.
Uzak durmak en doğrusu.
Belki başka bir hayatta,
Başka bir zamanda...
Elveda.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder