Kaç gün, ay, yıl oldu bilmiyorum.
Saymayı unuttum.
Neyi unutmadık ki bu zamanlarda.
Zihnim düşünmeyi bırakmıştı.
Kafam boş bir vazo gibi karanlık.
Vücudumda ağrılar hissediyorum,
Ama bu ağrılar beni uyandırmıyor,
Tıpkı bir bitki gibiyim,
Gövdesi sağlam ama zihni yok.
Toprak beni çağırıyor sanırım.
Anksiyete, depresyon, bunalım...
Birçok rahatsızlıkla karşılaştım.
Ama bu başka birşey,
Tarif etmesi zor.
Toprak beni çağırıyor sanırım.
İnsanlara tahammül edemiyorum,
Kendi yalnızlığımda boğulmak istiyorum,
Buraya ait değilim,
Vücudu sağ sağlim ama ruhu ölü bir adamım.
çok fazla ses var, zihnime dolan...
uzaklaşmak, boşlukta süzülmek, derinlerde boğulmak istiyorum.
Toprak beni çağırıyor sanırım.
İlk defa ölmeyi dilemiyorum.
Ne garipmiş yaşamayı dilemek.
Kendimi anlatmak zor.
Düsünemiyorum,
Yavaştan beynim ve kalbim alınıyor benden,
Terkketmeyen bir iç sesim kaldı.
Merak etmeyin bu durum rahatsız etmiyor,
Bunlar son mısralarım olabilir.
Ama biliyor musunuz?
Sonunda huzura kavuşmuş gibiyim.
Tarif etmesi zor.
Toprak beni çağırıyor sanırım.